Tekst dostarczony przez partnera
Nawiewniki to proste urządzenia nawiewne, których zadaniem jest zapewnienie regulowanego napływu świeżego powietrza bez konieczności otwierania okien. Zapewniany przez nie przepływ powietrza to także sposób na zachowanie prawidłowego działania wentylacji. Nawiewniki przeznaczone są do budynków wyposażonych w wentylację grawitacyjną, mechaniczną wywiewną lub hybrydową (która jest połączeniem dwóch poprzednich). Nawiewniki występują w dwóch głównych odmianach – okiennej i ściennej. Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje o tych urządzeniach oraz różnicach między nimi.
Spis Treści
Nawiewniki okienne – charakterystyka
Jak wskazuje nazwa, nawiewniki tego typu przeznaczone są do bezpośredniego montażu w oknach lub tuż przy nich. Nawiewniki okienne mają podłużny kształt i zbudowane są praktycznie z dwóch części – zewnętrznej czerpni i wewnętrznego regulatora. Są to więc proste urządzenia mechaniczne, które nie wymagają zasilania do pracy.
Aby zapewnić sobie komfort termiczny, nawiewniki w oknach powinno się instalować przynajmniej 2 m nad poziomem podłogi – dzięki temu napływające przezeń powietrze będzie mogło się ogrzać.
Rodzaje nawiewników okiennych
Nawiewniki okienne występują w kilku różnych odmianach. Można je podzielić na dwie większe grupy – w jednej klasyfikacja oparta jest o sposób montażu, a w drugiej zastosowany mechanizm sterujący.
Pod względem metody montażu:
- Nawiewniki szczelinowe – w tym przypadku montaż nawiewnika wymaga frezowania otworu w przylgach ościeżnicy i skrzydła (okna PVC) lub tylko ościeżnicy/skrzydła (okna drewniane). Wielkość otworu powinna być podana przez producenta danego urządzenia. Ze względu na wysoką inwazyjność i ryzyko trwałego uszkodzenia okna, montażem powinien zająć się specjalista.
- Nawiewniki montowane na ramie – w tym przypadku mamy do czynienia ze zgoła odwrotną sytuacją – montaż takiego urządzenia jest całkowicie nieinwazyjny. Kanał przelotowy, który w klasycznym wydaniu biegł prosto przez konstrukcję okna, znajduje się tutaj w przestrzeni między nadprożem a krawędzią górnej części ramy okna. Taki nawiewnik można założyć nawet przy nowoczesnych oknach uchylno-przesuwnych (HS). Trzeba jednak pamiętać, że montaż tego typu może mieć miejsce wyłącznie w momencie wprawiania okna.
Pod względem mechanizmu sterującego:
- Nawiewniki sterowane ręcznie – czyli klasyka klasyki. Taki nawiewnik ma dźwignię lub pokrętło, które pozwala ustawić poziom otwarcia urządzenia. Największą ich zaletą jest niska cena. Są jednak uciążliwe w użytkowaniu i łatwo zapomnieć o ich odpowiedniej regulacji, a tym samym wychłodzić pomieszczenia.
- Nawiewniki automatyczne – są to urządzenia działające całkowicie autonomicznie (choć część z nich ma dodatkowo pokrętło ręcznego sterowania) – pracują w sposób ciągły, dostosowując szerokość strumienia powietrza do aktualnych potrzeb. Na rynku dostępne są następujące warianty takich nawiewników:
- Nawiewniki termostatyczne – wykorzystują najprostszy typ sterowania, bazujący na pomiarze temperatury na zewnątrz domu. Minusem jest tutaj jednak mała precyzja – urządzenia te zamykają się, dopiero gdy temperatura spada poniżej 0°C. Z tego względu korzysta się z nich dziś jedynie sytuacyjnie.
- Nawiewniki higrosterowane – modele tego typu wykorzystują higrometry umieszczone w regulatorach do pomiarów poziomu wilgotności względnej powietrza w pomieszczeniu. Nawiewnik otworzy się tym szerzej, im będzie ona wyższa. Zakres pracy większości takich urządzeń mieści się między 30 a 70% (min./max. otwarcie) wilgotności.
- Nawiewniki ciśnieniowe – ich praca regulowana jest na podstawie zmian prędkości napływu powietrza wynikających z różnicy ciśnienia wewnątrz i na zewnątrz pomieszczenia. Mechanizm sterujący znajduje się tutaj w czerpni. Bardzo ważną cechą nawiewników ciśnieniowych jest brak odczuwalnego wpływu wysokości na sprawność ich działania – są więc idealne do wielopiętrowych budynków.
- Nawiewniki dwusystemowe – stanowią połączenie higrosterowanego regulatora z czerpnią ciśnieniową. Pozwoliło to zsumować zalety obu rozwiązań i wyeliminować ich wady. Przekłada się to jednak na wyższą cenę takich urządzeń.
Charakterystyka nawiewników ściennych
Nawiewniki ścienne są zdecydowanie większe, a oprócz czerpni i regulatora mają również obudowany kanał przelotowy. Jak można się domyślić, montuje się go w powierzchni ściany zewnętrznej. Środek kanału powinien znaleźć się w odpowiedniej minimalnej odległości od innych elementów konstrukcyjnych, mianowicie:
- 2 m nad podłogą,
- 35 cm od przyległej ściany,
- 30 cm od ościeżnicy okna/okien, jeśli jest ich kilka na jednej ścianie,
- 15 cm od sufitu.
Nawiewniki ścienne przeznaczone są do montażu zarówno w domach jednorodzinnych czy budynkach zamieszkania zbiorowego, jak i budynkach użyteczności publicznej. Nowoczesne nawiewniki ścienne mają też specjalne osłony zapobiegające skraplaniu się pary wodnej na ich powierzchni oraz zamarzaniu urządzeń przy niskich temperaturach.
Rodzaje nawiewników ściennych
Funkcjonują tutaj te same dwie gałęzie podziału, co przy nawiewnikach okiennych:
Pod względem montażu:
- Nawiewniki ścienne proste – charakteryzują się prostolinijnym przebiegiem kanału przelotowego i montażem czerpni bezpośrednio na elewacji budynków. Dawniej był to problem natury estetycznej, ponieważ urządzenia te były duże i białe. Obecnie jednak czerpnie są bardziej dyskretne – są mniejsze i dostępne w dowolnych barwach palety RAL. Bez problemu można więc dobrać taką w kolorze ściany.
- Nawiewniki ścienne glifowe – w tym przypadku kanał przelotowy ma dodatkowy element w postaci tzw. puszki glifowej – nadaje mu to kształt litery „L”. Nawiewnik ścienny glifowy montuje się w węgarkowej części elewacji przylegającej bezpośrednio do ramy okna. Takie urządzenia doskonale maskują wlot powietrza i są praktycznie niewidoczne z zewnątrz. Trzeba jednak pamiętać, że wraz z zastosowaniem nawiewu glifowego zwiększa się opór hydrauliczny systemu wentylacyjnego. Nie powinno się ich więc stosować przy wentylacji grawitacyjnej, a jedynie w budynkach wyposażonych w mechaniczną wentylację wyciągową (mechaniczną wywiewną) lub hybrydową.
Pod względem sterowania
W tej grupie wyróżnić można takie same typy jak przy nawiewnikach okiennych. Jedyną różnicą jest brak możliwości sterowania ręcznego przy modelach automatycznych. W dodatkowe sterowanie ręczne są wyposażone wyłącznie modele hybrydowe.
Najważniejsze różnice między urządzeniami okiennymi i ściennymi
Poza miejscem montażu i rozmiarami między nawiewnikami okiennymi i ściennymi występuje kilka zauważalnych różnic:
- Wygląd – klasyczne nawiewniki ścienne znacznie bardziej rzucają się w oczy, podczas gdy modele okienne są mniej widoczne. Pewnym kompromisem są tutaj nawiewniki glifowe – z zewnątrz są niemal niewidoczne, ale ich regulator jest dość spory.
- Przepływ powietrza – z uwagi na większe rozmiary pojedynczy nawiewnik ścienny wpuszcza większe ilości powietrza niż urządzenie okienne. Oznacza to, że do zapewnienia tego samego poziomu wentylacji potrzebne będzie mniej urządzeń.
- Wymogi akustyczne – nawiewniki ścienne wypadają pod tym względem znacznie lepiej i są w stanie spełnić bardziej restrykcyjne wymagania.
W praktyce wybór między tymi dwoma typami urządzeń nawiewnych jest podyktowany warunkami montażowymi i konstrukcyjnymi danego budynku oraz indywidualnymi potrzebami i preferencjami użytkowników.
Nawiewniki okienne a ścienne – podsumowanie
Zarówno nawiewniki okienne, jak i ścienne są urządzeniami, które mogą zapewnić regulowany dopływ powietrza zewnętrznego i utrzymać sprawność wentylacji budynku. Na rynku dostępne są różne rodzaje tych urządzeń, różniących się między sobą sposobem montażu i mechanizmem sterującym. Między nawiewnikami okiennymi i ściennymi występują pewne różnice, jednak nie wskazują one jednoznacznego zwycięscy tego zestawienia – wybór między nimi zależy przede wszystkim od warunków danego budynku oraz potrzeb jego mieszkańców.